Strona główna
Dom
Tutaj jesteś

Przedłużenie tarasu drewnianego – jak wykonać samodzielnie?

Przedłużenie tarasu drewnianego – jak wykonać samodzielnie?

Masz drewniany taras, który okazał się za mały? Z tego poradnika dowiesz się, jak samodzielnie przedłużyć taras drewniany tak, by był trwały i bezpieczny. Poznasz też najważniejsze wymagania prawne, o których wielu właścicieli domów zapomina.

Kiedy można przedłużyć taras drewniany?

Na początku warto sprawdzić, czy w Twojej sytuacji przedłużenie tarasu drewnianego w ogóle ma sens techniczny. Jeśli deski są mocno zniszczone, a konstrukcja ugina się pod stopami, lepiej od razu połączyć powiększenie z częściową przebudową. Taki moment często przychodzi po kilku latach intensywnego użytkowania, kiedy taras i tak wymaga remontu.

Drugą sprawą są przepisy. Zgodnie z Prawem budowlanym rozbudowa tarasu traktowana jest jak roboty budowlane. W większości przypadków oznacza to konieczność uzyskania pozwolenia na budowę, bo dochodzi nowa część konstrukcji powiązana z budynkiem. W praktyce przed wizytą w starostwie dobrze jest skonsultować się z lokalnym urzędem nadzoru budowlanego. Urzędnik szybko wyjaśni, czy w Twoim przypadku wystarczy zgłoszenie, czy potrzebna będzie pełna procedura pozwolenia.

Taras drewniany jest traktowany jako element budynku, a nie osobna budowla ogrodowa. Dlatego przy planowaniu przedłużenia trzeba brać pod uwagę: odległość od granicy działki, wpływ na kubaturę domu oraz ewentualne zmiany w projekcie budowlanym. To szczególnie ważne w gęstej zabudowie, gdzie każdy dodatkowy metr może wpływać na warunki zabudowy.

Jak ocenić stan istniejącego tarasu?

Zanim cokolwiek zaprojektujesz, przyjrzyj się dokładnie temu, co już stoi przy domu. Sprawdź, czy legary nie są spróchniałe, czy słupki betonowe nie popękały i czy deski tarasowe nie są wybrzuszone. Jeżeli widzisz miękkie miejsca w drewnie, odkształcenia lub wyraźne przechylenie całej konstrukcji, przedłużenie bez napraw będzie tylko marnowaniem pieniędzy.

Dobrym testem jest delikatne podważenie deski dłutem lub śrubokrętem w miejscach przy legarach. Jeśli narzędzie łatwo wchodzi w drewno, to znak, że butwienie postępuje od spodu. W takiej sytuacji bardziej opłaca się zdemontować przynajmniej część starej konstrukcji i od razu wykonać ją na nowo, niż dobudowywać fragment do słabego szkieletu. Dzięki temu nowy i stary fragment będą miały zbliżoną trwałość.

Jak zaplanować wielkość i kształt przedłużenia?

Kiedy wiesz już, że stan techniczny pozwala na rozbudowę, możesz przejść do planowania wymiarów. W pierwszej kolejności zastanów się, do czego ma służyć powiększony taras. Inne wymiary sprawdzą się, jeśli chcesz zmieścić tylko komplet wypoczynkowy, a inne, gdy planujesz duży stół na 8 osób i miejsce na grill ogrodowy.

Przy planowaniu powierzchni warto narysować prosty szkic w skali. Zaznacz na nim: obecny taras, planowane przedłużenie, dojścia do ogrodu, kierunek spadku terenu oraz miejsca posadowienia słupków fundamentowych. Taki rysunek przyda się nie tylko Tobie, ale też projektantowi lub wykonawcy, jeśli będziesz korzystać z ich pomocy. Ułatwi też rozmowę w urzędzie przy składaniu wniosku o pozwolenie na rozbudowę.

Jak przygotować konstrukcję pod przedłużenie tarasu drewnianego?

Solidna konstrukcja nośna decyduje o tym, czy nowa część tarasu nie zacznie osiadać, pękać lub odrywać się od starej. Dlatego przygotowanie podłoża i układ legarów trzeba przemyśleć tak samo starannie, jak dobór desek tarasowych.

Najczęściej taras drewniany spoczywa na betonowych słupkach fundamentowych lub płytach betonowych rozłożonych na wyrównanym gruncie. W obu przypadkach chodzi o to, żeby drewno miało oparcie na stabilnym, niezawilgoconym podkładzie i było oddzielone od ziemi. Dzięki temu deski i legary nie chłoną wilgoci z gruntu, a konstrukcja lepiej znosi mróz.

Jak przygotować podłoże pod nową część tarasu?

W przypadku tarasu naziemnego zaczynasz od niwelacji terenu. Usuwasz warstwę humusu, zagęszczasz grunt, a następnie układasz podsypkę z kruszywa. Na tak przygotowanej powierzchni rozstawiasz płyty betonowe lub chodnikowe, które przejmą obciążenia z legarów. Odstępy między płytami dobierasz do planowanego rozstawu podpór, zwykle co 40–60 cm w kierunku układania desek.

Na płyty kładziesz legary, najlepiej z drewna impregnowanego ciśnieniowo. Pod każdy legar podkładasz podwójną warstwę papy, która odizoluje drewno od betonu. W przypadku dłuższych tarasów ważne jest zachowanie niewielkiego spadku w kierunku ogrodu, około 1–2 procent. Dzięki temu woda deszczowa nie będzie stała na deskach.

Jeżeli przedłużenie ma powstać obok tarasu wyniesionego wyżej nad grunt, rozwiązaniem są betonowe słupki fundamentowe lub stalowe słupy. W takim przypadku sposób montażu można porównać w prostym zestawieniu:

Rodzaj podpory Sposób posadowienia Typowe zastosowanie
Słupek betonowy Wykop, zbrojenie, zalanie betonem Tarasy niskie i średnio wyniesione
Słupek stalowy Osadzenie w fundamencie lub stopie Tarasy wysokie, duże rozpiętości
Wspornik regulowany Na warstwie kruszywa lub płycie Podniesienie tarasu do 40 cm

Jak połączyć nową część z istniejącym tarasem?

Najważniejsza zasada brzmi: konstrukcja nowej części musi pracować tak samo jak stara. Chodzi głównie o kierunek legarów, rozstaw podpór i wysokość górnej krawędzi. Dlatego przed rozpoczęciem prac zmierz wysokość istniejących legarów względem poziomu terenu i przenieś te wymiary na część dobudowywaną.

Jeśli stary taras ma legary przykręcone do betonowych słupków, możesz przedłużyć ich linię, dokładając kolejne podpory w tym samym rozstawie. Nowe legary łączysz ze starymi na zakład lub przy użyciu metalowych łączników. Ważne, by styki wypadały nad stabilnym podparciem. Dzięki temu w miejscu połączenia nie pojawią się ugięcia i skrzypienie konstrukcji.

Największą trwałość daje taras, w którym cała konstrukcja nośna jest oderwana od gruntu, dobrze przewietrzana i zabezpieczona papą w miejscach styku z betonem.

Jakie drewno i deski wybrać do przedłużenia tarasu?

Materiał na nową część tarasu powinien jak najbardziej zbliżać się kolorem i strukturą do istniejących desek. Dzięki temu przejście między starą a nową częścią nie będzie rzucać się w oczy. Jednocześnie warto wykorzystać okazję i poprawić jakość drewna, jeśli poprzedni wybór okazał się nietrwały.

Najczęściej stosuje się drewno strugane ze wszystkich stron, impregnowane ciśnieniowo. Taki materiał dobrze znosi wilgoć i wahania temperatury. Dodatkowo można nałożyć impregnat barwiący, który ujednolici kolor starych i nowych desek. Przy rozsądnym doborze odcienia po kilku miesiącach różnice stają się naprawdę mało widoczne.

Drewno krajowe czy egzotyczne?

W Polsce wiele tarasów powstaje z sosny, świerka lub modrzewia. To materiały łatwo dostępne i stosunkowo tanie, ale wymagają regularnej konserwacji. Przy przedłużeniu tarasu z takich desek dobrze jest wykorzystać drewno z tej samej grupy gatunków. Ułatwia to późniejsze olejowanie i odświeżanie całej powierzchni jednym preparatem.

Drewno egzotyczne (na przykład bangkirai czy massaranduba) jest znacznie trwalsze, lecz droższe. Jeśli Twój istniejący taras jest z takiego materiału, nie warto mieszać go z tańszymi gatunkami. Różnica w kolorze, ciężarze i pracy drewna będzie widoczna. Lepiej pozostać przy jednym typie desek i zaakceptować wyższą cenę przedłużenia w zamian za bardzo długą żywotność.

Jak dobrać szerokość i ułożenie desek?

Szerokość nowych desek powinna jak najbardziej odpowiadać tym już ułożonym. Nawet różnica kilku milimetrów może stać się widoczna przy krawędzi połączenia. Dlatego zmierz dokładnie stare deski i przy zakupie sprawdzaj wymiary rzeczywiste, a nie tylko podane w katalogu. Warto też zmierzyć szerokość tarasu przy każdej nowej desce osobno, szczególnie przy nierównej ścianie budynku.

Układ desek zależy od kształtu tarasu i kierunku spadku. W praktyce stosuje się najczęściej dwa rozwiązania: deski wzdłuż domu lub deski prostopadle do elewacji. Niezależnie od wybranego wariantu warto ułożyć deski tak, by rowki antypoślizgowe biegły w kierunku spadku tarasu. Ułatwia to odprowadzanie wody i ogranicza ryzyko powstawania śliskiego nalotu.

Jak krok po kroku przedłużyć taras drewniany?

Kiedy masz już zaplanowaną konstrukcję i wybrane drewno, możesz przejść do prac montażowych. Sam proces nie jest skomplikowany, ale wymaga dokładności i cierpliwości. Poniżej znajdziesz typową kolejność działań przy dobudowie fragmentu tarasu do istniejącej konstrukcji.

Najpierw warto uporządkować teren wokół tarasu i przygotować narzędzia. Przydadzą się między innymi: poziomica, wkrętarka, piła do drewna, młotek, wiertła, wkręty nierdzewne do tarasów oraz materiał na legary i płyty betonowe. Jeśli pracujesz z betonen, możesz potrzebować też wiertarki udarowej lub mieszarki do zaprawy.

  • usunięcie warstwy humusu i wyrównanie gruntu,
  • zagęszczenie podłoża mechanicznie lub ręcznie,
  • ułożenie kruszywa oraz płyt betonowych pod legary,
  • rozmieszczenie i zamocowanie legarów drewnianych.

Kiedy konstrukcja nośna jest już gotowa, przychodzi moment na samo deskowanie. Tutaj również liczy się dokładne trzymanie wymiarów oraz zachowanie jednolitego rozstawu między deskami. Szczeliny pozwalają wodzie i śniegowi odpływać, a samym deskom dają miejsce na naturalną pracę pod wpływem zmiany wilgotności.

  1. Przytnij deski do wymaganej długości, zachowując kilka centymetrów naddatku przy krawędzi od strony ogrodu.
  2. Pomaluj krawędzie i powierzchnie olejem do drewna tarasowego, zanim przykręcisz deski do legarów.
  3. Nawierć otwory pod wkręty, aby ograniczyć ryzyko pękania drewna wokół mocowania.
  4. Przykręć deski wkrętami do tarasów wykonanymi ze stali nierdzewnej, odpornymi na warunki atmosferyczne.

Przymocowane deski powinny delikatnie wystawać nad trawą. Dzięki temu woda spływająca z tarasu nie będzie wsiąkać bezpośrednio przy legarach. Między końcem desek a darnią zostaw też kilka centymetrów przerwy. Ten prosty zabieg znacząco wydłuża żywotność całej konstrukcji.

Jak zadbać o wykończenie i impregnację?

Ostatnim etapem jest równomierne wykończenie całej powierzchni tarasu. Jeśli chcesz, by stara i nowa część wyglądały spójnie, wyczyść dokładnie stare deski, usuń z nich resztki poprzednich powłok i dopiero wtedy nałóż olej lub impregnat barwiący na całość. Sprawdzoną metodą jest zastosowanie zestawu produktów czyszczących i impregnujących, które pozwalają przywrócić kolor i zabezpieczyć drewno przed wilgocią.

W praktyce dobrze sprawdza się schemat: intensywne czyszczenie, neutralizacja i odbudowa koloru, a na końcu głęboko penetrujący olej. Po takim zabiegu drewno zyskuje świeży wygląd i lepszą odporność na deszcz, promieniowanie UV oraz zmiany temperatury. Warto podkreślić, że regularne odnawianie powłoki olejowej co 1–2 lata znacząco wydłuża czas bezproblemowego użytkowania tarasu.

Raz na sezon warto dokładnie umyć taras, usunąć osady i sprawdzić miejsca przy legarach – tam najszybciej pojawiają się oznaki zużycia.

Jak powiększenie tarasu drewnianego połączyć z innymi rozwiązaniami?

Czasami sama rozbudowa nie rozwiązuje problemu komfortu na zewnątrz. Jeśli taras mocno nagrzewa się w słońcu albo często pada na niego deszcz, warto jednocześnie pomyśleć o zadaszeniu lub zmianie aranżacji przestrzeni. To dobry moment, by stworzyć naprawdę funkcjonalną strefę wypoczynku.

Zadaszenie nad powiększonym tarasem nie musi obejmować tylko powierzchni desek. Ciekawym trikiem jest wykonanie konstrukcji nieco większej niż sam taras. Pozwala to osłonić część ogrodu, ustawić tam donice lub meble i uzyskać efekt optycznie większej przestrzeni, bez skomplikowanej rozbudowy konstrukcyjnej.

Jak wizualnie powiększyć taras bez dużej rozbudowy?

Nie zawsze warunki działki albo przepisy pozwalają na duże przedłużenie tarasu. Wtedy można sięgnąć po rozwiązania aranżacyjne, które sprawiają, że cała strefa przydomowa wydaje się większa. Jednym z nich jest zastosowanie podobnej podłogi w salonie i na tarasie. Spójny kolor i format desek lub paneli tworzy płynne przejście między wnętrzem a ogrodem.

Drugim pomysłem są duże przeszklenia. Gdy taras łączy się z salonem przez szerokie drzwi tarasowe, granica między wnętrzem a zewnętrzem zaciera się. Nawet niewielka rozbudowa drewnianej platformy przy takim rozwiązaniu daje wrażenie znacznie większej przestrzeni użytkowej. Dopełnieniem całości może być lekkie zadaszenie z drewna lub poliwęglanu, które osłoni meble i przedłuży sezon korzystania z tarasu.

Wreszcie możesz poprawić funkcjonalność bez powiększania powierzchni, wybierając meble składane lub modułowe i usuwając zbędne elementy. Dobrze zaprojektowane ustawienie stołu, kanapy i roślin pozwala czasem zyskać więcej komfortu niż dodatkowy metr kwadratowy nowych desek. Dzięki temu przedłużenie tarasu drewnianego staje się jedynie jednym z narzędzi, a nie jedynym sposobem na wygodną przestrzeń przy domu.

Redakcja elbudowa.com.pl

Nasz zespół redakcyjny z pasją podchodzi do tematów związanych z budownictwem, domem, multimediami, ogrodem, wnętrzami, zakupami i finansami. Chętnie dzielimy się naszą wiedzą z czytelnikami, upraszczając złożone zagadnienia, aby były zrozumiałe dla każdego.

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?